Watykan

Watykan zawdzięcza swoje święte pochodzenie Wzgórzu Watykańskiemu, gdzie według wierzeń święty Piotr został zamęczony i pochowany. Dzięki temu miejsce to stało się głównym celem pielgrzymek. Po prześladowaniach chrześcijan przez cesarza Nerona wokół grobu tego czczonego apostoła wyrosła nekropolia. Na przestrzeni wieków znaczenie tego obszaru wzrosło, co zaowocowało budową wspaniałej Bazyliki Świętego Piotra za papieża Juliusza II. Bazylika ta mieści grób świętego Piotra pod swoim uświęconym terenem.

Doczesna władza Kościoła rzymskokatolickiego została skonsolidowana w formie państw papieskich. Począwszy od darowizny Pepina Krótkiego w VIII wieku, terytoria te obejmowały środkowe Włochy aż do XIX wieku. Państwa papieskie upadły jednak wraz ze zjednoczeniem Włoch w 1870 roku. Przez prawie 60 lat po tym wstrząsie papieże nazywali siebie "więźniami Watykanu", powstrzymując się od doczesnego zaangażowania.

Rozwiązanie sporu między papiestwem a Królestwem Włoch skrystalizowało się w traktacie laterańskim z 1929 roku, podpisanym przez Benito Mussoliniego reprezentującego rząd włoski i kardynała Pietro Gasparriego w imieniu papiestwa. Porozumienie to uznało Watykan za niezależny, suwerenny podmiot, mocno ograniczając rozległe niegdyś państwo papieskie do zaledwie 44 hektarów. Ogłosiło również katolicyzm religią państwową Włoch, zgodziło się na rekompensatę finansową za utratę państw papieskich i doprowadziło do zwierzchnictwa papieża nad Watykanem.

Pakty Laterańskie ustanowiły włoskie uznanie dla Kurii Rzymskiej, instytucji administracyjnych Stolicy Apostolskiej. Co więcej, to terytorium na zachodnim brzegu Tybru, wcześniej znane jako Ager Vaticanus, otrzymało eksterytorialne prawa do kilku budynków w Rzymie, skutecznie religijnych i administracyjnych rozszerzeń Watykanu.

Papież, jako biskup Rzymu i głowa Kościoła katolickiego, pełni najwyższe funkcje wykonawcze, ustawodawcze i sądownicze w Watykanie. Suwerenność przysługuje papiestwu, a papież sprawuje kontrolę nad Stolicą Apostolską, która jest centralnym organem zarządzającym Kościoła katolickiego. Jego decyzje mogą wpływać na kwestie religijne i administracyjne, od mianowania kardynałów po nadzorowanie pracy Kurii Rzymskiej, centralnego organu administracyjnego Kościoła. Zasadniczo słowo papieża jest ostateczne w zarządzaniu Watykanem.

Kuria Rzymska zajmuje się codziennymi operacjami Kościoła na całym świecie i pomaga w zarządzaniu sprawami Watykanu jako suwerennego państwa. Aspekty zarządzania są wspierane przez Papieską Komisję dla Państwa Watykańskiego, która zapewnia doczesne zarządzanie krajem. Władza sądownicza jest powierzona sądom wyznaczonym przez papieża, a system prawny opiera się na prawie kanonicznym. Watykan funkcjonuje jako państwo sakralno-monarchiczne, w którym audiencje papieża i kult publiczny mają pierwszeństwo przed kwestiami świeckimi.

Gospodarka Watykanu jest godna uwagi ze względu na stosowanie euro jako oficjalnej waluty, mimo że nie jest krajem członkowskim Unii Europejskiej. Euro zostało przyjęte przez Watykan w 2002 r. na mocy specjalnego porozumienia z Włochami. Watykan bije własne monety, często z papieżem, które są wysoko cenione przez kolekcjonerów. Podczas gdy gospodarka jest w dużej mierze wspierana przez datki od światowej społeczności katolickiej, czerpie również korzyści z działalności poczty watykańskiej, znanej ze swojej wydajności i wydawania unikalnych znaczków pocztowych używanych zarówno przez mieszkańców, jak i turystów.

Turystyka jest filarem gospodarki Watykanu, a miliony pielgrzymów i odwiedzających przybywają do tego małego państwa kościelnego każdego roku. Przyczyniają się oni do rozwoju gospodarki, płacąc za wstęp do słynnych Muzeów Watykańskich i wydając pieniądze w sklepach z pamiątkami lub własnym supermarkecie i domu towarowym Watykanu. Włoska enklawa Castel Gandolfo - letnia rezydencja papieża - również generuje przychody jako miejsce turystyczne. Kolejnym źródłem dochodu jest sprzedaż publikacji, w tym oficjalnych dokumentów Watykanu.